Geestelijke voeding

Wij worden ons steeds meer bewust van wat ons lichaam aan goede voeding nodig heeft en wat we zoal naar binnen werken. Maar weten wij eigenlijk wel wat onze geest dagelijks te slikken krijgt.

In het dagblad las ik over fraude, corruptie , moord en doodslag. Hoe de ene mens de ander al of niet in de naam van god de hersens inslaat. Over ongelukken, flaters en blunders. En over huiselijk geweld.

Op de tv en computer vond ik gewelddadige films en games, reportages over alle kommer en kwel en al moet je je hoofd niet in het zand steken voor wat er gebeurt in het heelal en heb je natuurlijk een vrije keus welk artikel of programma je wel en niet wilt zien: ongemerkt koekt je brein aan met ongezond geestelijk voer.

Het brein raakt gewend aan geweld en spoort aan tot het nuttigen van nog meer "junkfood". Omdat het niet bevredigt vraagt het brein nog meer. Ongemerkt wordt het brein geconditioneerd voor al dat ongezond geestelijk voedsel en gaat denken dat het zo hoort. Het is een proces dat overeenkomt met de consumptie van lichamelijk voedsel.

Verrassend was het om te ontdekken dat toen ik ging beseffen wat ik zoal consumeerde en een dag in de week ging " media vasten " er steeds bewustere keuzes werden gemaakt in wat ik keek en las. En dat heeft mij goed gedaan.

Lees ook eens brein bezemen.

Ongedierte

Ongedierte is net als "onkruid " een relatief begrip. Het zijn dieren die niet gewenst zijn op een bepaalde plaats , een bepaald tijdstip of in een bepaalde hoeveelheid en daardoor een plaag kunnen zijn.  

In mijn jongste jaren kon ik urenlang met pissebedden, oorwurmen en duizendpoten spelen en beleefde daar veel vreugde aan. Ik vroeg mij niet af hoe de beesten heetten en had geen enkel vooroordeel.

Maar toen er onlangs bij mijn voordeur mierennesten werden gevormd heb ik die koelbloedig met mieren poeder " ontruimd " en daarbij honderden mieren om zeep geholpen. In het vrije veld kan ik echter lange tijd die nijvere beestjes gadeslaan en bewonderen. 

Vroeger sloeg ik een wesp van mij af, want wespen kunnen steken, dus daarvoor had ik angst. Het is nu de kunst om boven je geconditioneerde angst uit te stijgen.

Dan kun je zelfs genieten van een wesp die zich veilig bij je voelt en zich uitgebreid op je hand gaat zitten wassen. Dat gebeurde onlangs bij mij en ik beleefde liefde en schoonheid aan een wezen die ik 72 jaar stekelig had gevonden. Maar daarvoor moest ik wel eerst boven mijn geconditioneerde angst uitstijgen. En zelfs dan lukt het me de ene keer beter dan de andere keer.

Maar je kunt ook inschattingsfouten maken bij het omgaan met "ondieren " Zo zat ik onlangs op zolder achter mijn computer toen er een hommel vlak naast mijn toetsenbord verscheen die, zoals dat ook met muggen en vlinders gebeurt, waarschijnlijk op de vliering had overwinterd. Ik kreeg een gelukzaligheidsgevoel en tikte op mijn toetsenbord gewoon verder zonder er acht op te slaan dat vanuit de optiek van de hommel, die naar later bleek oud en zwak was, de situatie best bedreigend was. Ik kreeg een humeurige " doodssteek " en zo kwam de hommel aan het eindje daar waar ik met een beetje meer invoelingsvermogen aan terminale zorg had kunnen doen.

In mijn compound in Saudi Arabia werd ik een keer s'-nachts wakker van het geluid van naar later bleek een grote kakkerlak. Ik deed het licht aan en trapte uit angst de goedzak, die nog lekker " nakrakte ", dood. Ik trapte als het ware de angst van mij af , zonder deze daadwerkelijk door mij heen te laten gaan. En dan te bedenken dat ik in het vrije veld vol liefde ben voor kakkerlakken en ze geen kwaad zal doen...

Hoe komt het dat ik op een zelfde soort dier in verschillende omgevingen anders reageer.? Je kunt je ervan af maken door te stellen dat de kakkerlak in mijn compound niet op de juiste plaats en het juiste tijdstip rondliep. Maar wie bepaalt dat en zou dat voor mensen ook gelden.

Als baby lag ik alleen in een verre uitbouw van het huis van mijn grootouders en verstijfde van angst voor het geritsel ,veroorzaakt door muizen, in het donker. Ik was te klein om te beseffen dat het muizen waren. Liet de angst niet door mij heen gaan.

Had ik maar gehuild om mijn angst te uiten en om hulp te vragen. Omdat die angst "verstijfd " is gebleven heb ik hem nooit geheel overwonnen en werd in het nu een kakkerlak de dupe maar het had ook een ander ritselend dier of mens kunnen zijn.

En dan te bedenken dat wij enkele jaren, als het winter werd, bij ons thuis een veldmuis te gast hadden die in de woonkamer heen en weer rende en zelfs brutaalweg op de bank sprong om noten en kaas te " ritselen ". Toen hij na twee winters niet meer kwam opdagen miste ik hem !

Vertelwerk

Waaraan denk je wanneer je dit telwerk ziet. Het verstand zegt een constructie met bollen en een telfunctie waarvan de uitkomst twee is.
Maar emotioneel kan het ook drie zijn, bijvoorbeeld bij een gekoesterde kinderwens of één, na een scheiding.


Breng je het qua kleur in verband met Spanje.? Of heb je een blauwtje gelopen. Ben je graag alleen of juist met z'n tweetjes. Heb je iemand verloren. Voel je pijn of genot of voel je misschien angst.

Wat een rood rotballetje...........
Zo had ik een hekel aan het rode gebreide pakje, dat ik als vierjarige droeg, omdat de wol zo kriebelde en ik dat gevoel blijkbaar niet door mij heen heb laten gaan. Misschien daarom heb ik nog steeds moeite met de kleur rood.

Ik voel nu gekriebel en heb opeens niets meer tegen rood. Het was in wezen een mooi pakje wat mijn oma had gebreid en zat lekker. Rood balletje wat ben je mooi.
Zonder dat het rode balletje , de kleur rood en het gebreide pakje er iets aan kunnen doen hangt het dus van de wijze en mate van conditionering van iemand af hoe zij worden gewaardeerd. 

De context waarin mensen de emotie , die ze aan een waarneming koppelen, beleven heeft ook grote invloed op de waardering.

Een treffend voorbeeld is die van een wereldberoemde violist die overal volle zalen trok en een keer in de metro te NY onaangekondigd en zonder verdere entourage ging zitten spelen en geen blik en oor waardig werd gekeurd ergo: veel mensen keken boos omdat het hun irriteerden dat hij daar zat te spelen !

Telwerk vertel verder. Kijk ook eens op brein bezemen.

Brein bezemen

Het brein van de mens is bij geboorte al geen tabula rasa meer en kan vanaf de conceptie aangekoekt zijn met positieve maar ook met negatieve emoties.

Stel je zit even klem en neemt op dat moment een bepaalde geur waar.

Het kan best zijn dat die geur dan niet als prettig wordt ervaren, ook niet in je latere leven. Je hebt het nare gevoel van klemzitten dan gekoppeld aan die geur.


Misschien heb je door het klemzitten ook al een " verstijfde " angst, een negatieve emotie die je niet door je heen hebt laten gaan.

Zo had ik bij de geboorte een flink punthoofd , een hoofdvorm die je kunt krijgen als je lang klem hebt gezeten en blootgesteld geweest bent aan stress en angst.

Pijnlijke ervaringen of gebeurtenissen , zelfs verwachtingen worden gezien als een bedreiging.
We proberen te overleven door ons daartegen te beschermen of te verzetten. Dan ontstaat een gedragspatroon of emotie die niet wordt verwerkt, die blijft hangen als een soort last in ons systeem. Dat blokkeert onze ontwikkeling en we kunnen last krijgen van negatieve emoties, ons rot gaan voelen of pijn en/of ziektes krijgen.

Onderschat niet hoeveel invloed blokkades ontstaan door niet verwerkte emoties op je mentale weerbaarheid kunnen hebben. En dat kan weer de oorzaak zijn van gebrek aan assertiviteit.

Als je niet voor jezelf opkomt en geen grenzen aangeeft tegenover een ander bouw je, uit onmacht om in het nu te handelen , aversie jegens die ander op die als onverwerkte emotie de relatie negatief beïnvloedt. Er kan dan als reactie ook een behoefte bestaan om die ander terug te pakken.

Dagelijks roepen zintuiglijke gewaarwordingen maar vooral ook gedachten , die uit het verleden van binnen bij ons opkomen , emoties op die ons afleiden en beletten om met aandacht in het hier en nu te zijn. Zij belasten ons lichaam en geest en zo vloeit er onnodig veel energie weg.

Het zijn juist de negatieve emoties, zoals angst, die we niet door ons heen laten gaan. Ons brein kan het daardoor niet verwerken en raakt, zoals dat ook bij onze darmen het geval is, aangekoekt. Dan wordt de essentie van de waarnemingen niet zuiver meer opgenomen en reageren wij ook niet meer zuiver. Probeer eens elke emotie die bij je opkomt gelijk te benoemen  en je bewust te maken.

Door het je gelijk bewust te maken vermijd je dat emoties vast komen te zitten en veeg je deze losjes weg. Hoe langer emoties vastzitten hoe steviger je moet " bezemen " Houd het brein dus rein.

EMOTIES KUNNEN JE VLEUGELS GEVEN MAAR OOK VERLAMMEN