Er komt veel op ons af dat stress en angst veroorzaakt; bij alle twee beginnen er in je lichaam bepaalde stoffen vrij te komen en bepaalde veranderingen op te treden.
Cortisol, een glucocorticoide, wordt wel het stress-of angsthormoon genoemd omdat het vrijkomt bij elke vorm van stress en angst. Het zorgt ervoor dat bepaalde eiwitten in spieren en andere weefsels worden afgebroken waarbij glucose (energie) vrijkomt.
Deze energie wordt gebruikt om het lichaam weer terug te brengen in homeostase, de regulatie en handhaving van een evenwicht, opdat de toestand van het interne milieu in het lichaam, bloed en weefselvloeistof, stabiel blijft.
Op het moment van stress en angst komen ook adrenaline en noradrenaline vrij om het lichaam alerter te maken.
Een verhoogd gehalte cortisol in het bloed zorgt voor een verhoogde doorbloeding van de spieren en kan verantwoordelijk zijn voor angst-of spanningszweet.
En aangezien het primair niet dient voor het reguleren van warmte zal het zweet, afhankelijk van de omgevingstemperatuur, veelal minder snel verdampen. Dat kan niet alleen een klam gevoel geven maar ook van invloed zijn op het ontstaan en beleving van je
lichaamseigen geur.
Cortisol, adrenaline en noradrenaline zelf kunen wij niet via de " normale " reukzin detecteren. Er is onderzoek gaande of een speciaal reukorgaantje, het Grueneberg ganglion(GG) dat een directe verbinding heeft met het hersencentrum voor reukzin, ook bij mensen chemische alarmsignalen kan oppikken.
Stress-en angsthormonen, ik noem ze verder " stofjes ", hebben meer invloed op ons lichaam dan we veelal vermoeden.
Omdat wij onze angsten en andere stressveroorzakers onderdrukken en rationaliseren, ik noem dat het geneuzel van onze nieuwe hersenen, laten wij deze fysiek niet door ons heengaan waardoor de spanningstoestand van het lichaam onnatuurlijk lang aanhoudt.
Dus ook de produktie van stresshormonen die daardoor lang in ons lichaam blijven circuleren en schade aan ons zenuwgestel kunnen aanrichten.Terwijl die stofjes oorspronkelijk waren bedoeld om razendsnel tot vechten of vluchten te besluiten.
Dit is geen pleidooi om maar niet meer naar de " psyche " te gaan en of geen medicijnen meer te slikken maar om mensen aan te moedigen emoties, ook die waarvan ons brein denkt dat ze niet prettig zijn zoals bijvoorbeeld faalangst ,de angst om ziek te zijn en doodsangst door zich heen te laten gaan.
Als je dat met aandacht in het hier en nu doet dan zul je merken dat het een hele opluchting is. Plezier, creativiteit en productiviteit zijn van nature voor iedereen weggelegd dus zit jezelf niet in de weg.
Je hoeft, als je angst toont ,ook niet bang te zijn om je gezicht te verliezen.Je zult merken dat een goede omgeving er begripvol en met mededogen op reageert en dat geeft een opgelucht en veilig gevoel.
